BMW 503

BMW 503
De in 1955 in Frankfurt gehouden IAA-tentoonstelling was het podium waarop BMW twee zeer bijzondere auto’s aan het publiek voorstelde. Dit waren respectievelijk de BMW 503 en 507. Deze adembenemend mooie modellen waren beiden ontworpen door de vermaarde Graaf Albrecht Goertz, die na het opzetten van zijn eigen ontwerpbureau in 1953 kennis maakte met de Amerikaanse BMW-importeur, Max Hoffman. De plannen van BMW om een sportwagen op de markt te brengen waren bij Hoffman bekend, en hij stelde als zodanig voor dat Graaf Goertz als ontwerper aangesteld zou moeten worden. Aldus geschiedde.

Waar de 507 als rank ogende roadster door het leven ging, was de 503 een grote en zeer fraai gelijnde GT. De techniek van beide modellen was afkomstig van de 502 3.2 Super, een auto die nu vooral bekend staat als ‘Barockengel’. Ten opzichte van de 502 zou de 503 een moderner ontwerp krijgen, waarbij het zeer zeldzame cabriolet model zelfs voorzien was van een hydraulisch bedienbaar dak en zijruiten.

Voor het rollende chassis was ingenieur Fritz Fiedler verantwoordelijk, die op basis van de 502 twee nieuwe ontwerpen maakte. Van deze varianten werd de versie met lange wielbasis gebruikt voor de nieuwe 503. Na zo’n twee jaar in productie geweest te zijn, volgde in het najaar van 1957 de tweede serie van de 503. Los van slechts beperkte uiterlijke wijzigingen in de vorm van gewijzigde chroomstrips en een anders geplaatste asbak, waren de wijzigingen vooral van technische aard. Zo werd de versnellingsbak nu direct vastgemaakt aan het motorblok en werd de stuurschakeling vervangen door vloerschakeling.

Hoewel de Amerikaanse importeur Max Hoffman bedacht had om de nieuwe BMW-modellen tussen de sportauto’s van Triumph en de Mercedes 190 SL in te positioneren en voornemens was om veel auto’s te gaan bestellen, bleek BMW zelf hier toch geheel anders over te denken. De BMW fabriek stelde zich ten doel alleen de rijken der aarde te willen bedienen, en was als zodanig dan ook niet geïnteresseerd om hun auto’s aanzienlijk lager geprijsd in de markt te zetten. Door de enorm hoge prijsstelling kwam het zelfs zover dat Hoffman besloot af te zien van zijn importactiviteiten, en er hierdoor geen verkoop- of servicepunt meer was voor zowel de 503 alsmede de 507.

Terwijl de 503 nog enigszins tot de verbeelding sprak bij beroemde welgestelden zoals Curd Jürgens en Tito, zou de 507 de geschiedenisboeken in gaan als een veel te duur en niet krachtig genoeg alternatief voor sportwagens van gevestigde merken. Toen de productie in maart 1959 tot een einde kwam, waren er in totaliteit maar 413 stuks van de 503 geproduceerd maar slechts 253 exemplaren van de 507.

Deze zeer vakkundig en volledig gerestaureerde BMW 503 werd aan het einde van 1958 nieuw geleverd in België. Het is hiermee een 503 van de tweede serie, gemakkelijk te herkennen aan de vloerschakeling. De kleurcombinatie van blauw metallic met een in lichtbruin uitgevoerd lederen interieur is uiterst fraai, waarbij het extra bijzonder is dat de bekleding nog verregaand origineel is en in de loop der jaren een fraai patina ontwikkeld heeft. Toen deze BMW 503 ruim 20 jaar geleden door de huidige eigenaar in Antwerpen ontdekt werd, verkeerde deze vooral optisch in mindere toestand.

Een beperkte aanrijdingsschade ging de kennis en kunde van een vorige eigenaar te boven, maar via vanuit Zuid-Duitsland afkomstig origineel plaatwerk en de toewijding van een zeer bekwame restaurateur, toont de 503 zich weer net zo fraai als ten tijde van de levering, in 1958.

De blauwe metallic lakkleur laat het ontwerp zeer goed uitgekomen, gecomplementeerd door het bescheiden en fraai glimmende chroomwerk.

Tijdens de restauratie zijn kosten noch moeite gespaard om de 503 waar mogelijk weer terug te brengen in absolute nieuwstaat, waarbij het interieur wel zijn even charmante als fraaie patina mocht behouden.

De 3.2 liter grote V8 behoefde relatief weinig werk en bleek tijdens de werkzaamheden nog in opmerkelijk goede toestand te verkeren. Mede hierdoor was een totaal revisie niet nodig, maar werden wel alle pakkingen en diverse andere zaken vernieuwd. Alhoewel ook de achteras in verrassend goede conditie bleek te verkeren, werd verder het gehele onderstel met gebruikmaking van veel nieuwe en originele onderdelen weer teruggebracht naar de toestand zoals de 503 in 1958 de fabriek verlaten had. In het interieur werd de hemelbekleding vakkundig vernieuwd, evenals al het in de auto aanwezige tapijt.

Tijdens de eerste proefritten na de restauratie bleek dat de motor, gekoppeld aan de originele handgeschakelde 4-versnellingsbak toch wel veel toeren maakte. Daarom werd gekozen om een van Getrag afkomstige versnellingsbak met 5-versnellingen in te bouwen die het toerental aanzienlijk verlaagd. De originele en ook gereviseerde versnellingsbak is overigens bij de auto aanwezig en kan, door een goede specialist, altijd weer terug ingebouwd worden. Een andere en prettige aanpassing betreft de volledig onzichtbaar weggewerkte elektronische stuurbekrachtiging, waarmee de 503 zich met groot gemak door het hedendaagse verkeer laat laveren. De, mede door een RVS-uitlaat, bijzonder fraai klinkende 140 pk sterke V8 heeft te allen tijde meer dan voldoende kracht beschikbaar en loopt daarbij volkomen trillingvrij en prachtig rond.

Alle aan deze verbluffend fraaie BMW 503 uitgevoerde werkzaamheden zijn uitvoerig gedocumenteerd in het restauratieverslag, wat maakt dat wij er van overtuigd zijn dat dit een van de beste exemplaren is die momenteel te koop worden aangeboden.